Özellikle büyükşehirlerde minibüs duraklarında ve yoğun güzergâhlarda kalkış saatlerini, yolcu sırasını ve araç düzenini sağlayan kahyalarla (değnekçiler) ilgili Yargıtay’dan dikkat çeken bir karar çıktı. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, minibüs şoförlerinden aldıkları bahşişlerle geçimini sağlayan kahyaların kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı yönündeki İş Mahkemesi kararını bozdu.
Resmi bir statüleri bulunmamasına rağmen minibüs hatlarının günlük işleyişinde önemli görev üstlenen kahyaların çalışma koşulları, yargıya taşındı. Bir şehir içi minibüs durağında 15 yıl kahyalık yapan T.K., ücretini alamadığı gerekçesiyle istifa ederek hukuk mücadelesi başlattı.
Durak yetkilisiyle yaptığı görüşmeden sonuç alamayan T.K., İş Mahkemesi’ne başvurdu. Fazla mesai yapmasına rağmen karşılığını alamadığını, hak kazandığı yıllık izinlerini kullanamadığını ve ücretlerinin ödenmediğini öne süren kahya; kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi alacağı, fark ücret alacağı ve yıllık ücretli izin alacaklarının davalıdan tahsil edilmesini istedi.
Davalı taraf ise T.K.’nın kendi çalışanı olmadığını savundu. Kahyanın, durak esnafının verdiği günlüklerle geçimini sağladığını belirten davalı, istihdam ilişkisinin bulunmadığını ve T.K.’nın minibüs hattında faaliyet gösteren esnaf tarafından seçildiğini ileri sürdü. Bu nedenle davanın kendisine yöneltilemeyeceğini belirterek talebin reddini istedi.
İş Mahkemesi, T.K.’nın çalışması karşılığında hak ettiği ücretlerin ödenmemesi nedeniyle iş sözleşmesini feshettiği sonucuna vardı. Mahkeme, bu gerekçeyle kahyanın kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığına hükmetti. Ayrıca ödenmeyen ulusal bayram ve genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi alacağı, bakiye ücret, yıllık ücretli izin ve fazla çalışma ücreti alacaklarının bulunduğunu belirterek davayı kısmen kabul etti.
Davalı avukatının istinafa başvurması üzerine dosyayı inceleyen Bölge Adliye Mahkemesi (BAM), tanık ifadelerine dikkat çekti. Tanıkların, kahyanın ücretini her minibüs şoförünün ayrı ayrı ödediğini açıkça belirttiği kaydedildi.
Davacı ile davalı arasında bir hizmet sözleşmesi kurulmadığını değerlendiren BAM, T.K.’nın minibüs durağında kahya olarak çalıştığını ve ücretinin durakta faaliyet gösteren araç sahipleri tarafından ödendiğini vurguladı. Yapılan işin ve çalışma yerinin niteliği dikkate alındığında işveren sıfatının duraktaki minibüs işletmecilerine ait olduğu ifade edildi.
Davalının taraf sıfatının bulunmadığı, yani pasif husumet yokluğu gerekçesiyle BAM tarafından davanın usulden reddine karar verildi. Kararın temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Hukuk Dairesi de verilen hükmü yasaya uygun bularak onadı.
Emsal niteliğindeki kararla birlikte, minibüs şoförlerinin verdiği bahşişlerle geçimini sağlayan kahyaların kıdem tazminatı talebi açısından önemli bir yargı kararı ortaya çıktı. Kararda, davalı ile kahya arasında hizmet sözleşmesi bulunmaması ve işveren sıfatının minibüs işletmecilerine ait olması belirleyici oldu.
markasıdır.
Haber Gönder
Okuyucu Yorumları 0 yorum